3 Ocak 2008 Perşembe

22.hafta

malesef bu sefer de çok ama çok mutsuz ayrıldım hastaneden, sebep belli selma hanım tabiki.. ilk içeri girdik ve beni hatırlamadı bile, dakika bir gol bir. nasılsın, ne yaptın, ne ettin, nasıl gidiyor gibi rutin sorular yine yok. kan tahlilimi verdim onu bile hatırlamadı bu ne dedi. inanamadım! istediğiniz tahlil dedim, hmm birşey yok normal çıkmış dedi. hemen ultrasona aldı beni. bebeği görür görmez cinsiyetini söylemiştik değil mi dedi, çok görmek istediniz,göstermemişti ama mühim değil bizim için dedim. bir hayli sessizlik sonrasında yok göstermiyor yine, kız mı olacak ne, ben erkek çoçukları severim ona göre dedi ve işte tam o dakikada doktor benim için liste dışı oldu. sebebi ise şu, bir doktor nasıl olur da tam bir kocakarı yöntemi olan cinsiyetini saklıyorsa kızdır mantığını dile getirebilir anlayamıyorum, ayrıca doktor bir nevi hakemdir. bir hakem bir maçta nasıl ben şu takımlıyım demiyor diyemiyorsa, bir doktor da hangi cinsiyeti tercih ettiğini dile getirmemeli bence. ne yani kizsa eğer, doğum olduktan sonra göbek kordonunu kesmek yerine içeri geri iteleyip sen kızsın ben hiç sevmem, erkek ol da öyle gel mi diyecek! 
bir de dopler istedi. e insan telaşlanıyor  tabi, kan tahlili normal diyorsun, ultrasonda sağlıkla ilgili hiç birşey söylemiyorsun, fotoğraflarda bebek diye birşey yok. sordum niye istiyorsunuz diye, hazır olun cevap çok etkileyici!!! "biz doktorlar isteriz" dedi ve o dakikada içimde yeşermesine izin vermemeye çalıştığım öfkenin kuvvetini ve beni ne denli zorladığını kelimelerle anlatamam. hemen toparlanıp kendimi dışarı attım, savaş da kendini zor tutmuş bir şeyler söylememek için, bi kaç saat sonra kendime geldiğimde konuşabildik anca...
sonuç olarak bir daha bu doktor mu? ASLA! 
kafamı topladım biraz, ne istemişti benden doppler, haydi yeni araştırmalara dalmaya, umarım iyi bir doktor ve hastane bulmak kolay olur derken bir de öğrendim ki ikinci düzey ultrason, renkli doppler ve ismini bile hatirlayamadığım bi dünya çeşit varmış. internetten de istediğim bilgiye ulaşamayınca mecbur kaldım selma hanımı aramaya, 3. arayışımda, o da ancak asistanına ulaşabildim, istediği doplerin ne çeşit birşey olduğunu yazılı olarak bana fakslamasını rica ettim. bir saat sonra gelen faksa inanamadım. bizim bakkal yazsa daha formal bir şey olurdu herhalde. en azından ne istendiğini artık biliyordum ve araştırmalarımı bu yöne kaydırdım. en nihayetinde bir hastane buldum, telefona çıkan görevlileri bile gayet ilgili ve bilgili olan, sorduğum her soruya cevap alabildiğim, ve randevu aldım, hem kadın doğumuna hem de dopler için. umarım doktor da iyi biridir.
bu arada fotoğraflar yine facia, umarim doppler görüntülerinden bir kaç gün içinde...
guatrıma gelince, süper bir gelişme hormonlarım normal seviyede, ilacı kestik funda hanımın izniyle onumuzdeki ay bir daha test yaptırıp emin olacağız.
bebeğim biliyorum sen de benim kadar sevmedin selma hanımı. söz bir daha gelimiyoruz ona. yeter ki senin sağlığın yerinde olsun...

Hiç yorum yok: